Reports Gambia, December 2004

19 tot 23 december 2004, Sukuta Camping
Na een lange rit vanuit Senegal en lang wachten voor de veerboot zijn we blij om aan te komen op de camping in Sukuta (N13 25.162', W016 42.947). Het is een erg mooie camping, gerund door een Duits stel dat al lang in Afrika woont. Het leukst is de open douche, waar je in de zon of in het maanlicht kan douchen. Behalve kamperen zijn er ook leuke huisjes te huur op de camping, eigenlijk dus een ideale plek om met vrienden of familie uit Nederland af te spreken... Op de camping staan nog meer reizende Nederlanders. Erg gezellig dus, en daar genieten we dan ook volop van. Steven is met zijn Zundapp brommer onderweg door Afrika, Paula en Erwin reizen met het openbaar vervoer, een Nederlands stel met een Landcruiser door West-Afrika en de twee fietsende Nederlanders zijn net vertrokken. Altijd weer lekker om even met landgenoten in eigen taal te kunnen spreken.
Maandag, de eerste dag in Gambia komen we meteen in actie. We gaan richting de Nigeriaanse Ambassade om ons verzoek tot visum in te dienen. We hebben gehoord dat dit niet gemakkelijk is en als de dame bij de Ambassade ook al niet echt aardig is, hebben we even stress. We vullen alles in, schrijven een (verplichte) brief waarom wij zou graag naar Nigeria willen, en geven dit samen met een grote stapel Dilasis af. De stemming van de dame bij de ambassade is ondertussen 180 graden bijgedraaid. Aarnout gooit vervolgens al zijn charme in de strijd en we nodigen haar uit om bij ons te komen logeren in Amsterdam. En nu maar hopen dat we dat visum krijgen. Terwijl je dit leest zul je denken, waarom willen Aarnout en Janita opeens naar Nigeria? Een land waar ze om heen zouden gaan, een land waarvan ze hadden gezegd over te slaan. En dat was het plan ook, maar zoals dat vaak gaat met reizen en zeker in Afrika moeten plannen soms worden bijgesteld. In Senegal bleek via verhalen en tips dat veel overlanders nu de route via Nigeria nemen, omdat de route door Sudan niet meer mogelijk is. Belangrijk is dan om door het midden van Nigeria te reizen, want dat gedeelte is veilig en volgens verschillende verhalen zelfs erg vriendelijk en mooi. Het zuiden langs de kust, waar ook Lagos ligt moeten we zeer beslist vermijden. En dat gaan we natuurlijk ook doen. Dus in plaats dat wij helemaal om Nigeria heen gaan, via Niger en het Chad(meer), nemen we de "korte" route om in Kameroen te komen.
Terug naar Gambia. Die maandag middag regelen ook meteen de juiste auto verzekering. We waren in Senegal genept met de auto verzekering en hadden gehoord dat dat Gambia een goede plek is om dit in orde te maken. Je moet namelijk een Card Brun afsluiten en dat kan dan meteen voor veel andere West Afrikaanse landen. Joe, de eigenaar van Camping Sukuta weet waar dit geregeld kan worden, dus ook dat wordt in orde gemaakt. We merken dat Gambia een fijn land is om dingen te regelen, het scheelt dat er engels wordt gesproken en dat Joe met zaken kan helpen. We eten die avond in Kololi, 1 van de strandplaatsjes met een aantal hotels.

21 december 2004, Sukuta Camping
Ook vandaag is weer een regeldag. Tijdens ons onbijtje bij de tent worden we gebeld door de Nigeriaanse Ambassade. Onze visa is in orde gemaakt en of we het komen ophalen. We zijn super blij, dat het zo gauw in orde is en dat we niet nog allerlei interviews hebben, zoals we hadden gehoord. Na dat we ons paspoort, met visum hebben gehaald laten we de auto grondig schoonmaken. Geen overbodige luxe in Afrika, want alles is doordrongen met stof. Daarna duiken we Gambia's grote vrij moderne supermarkt in en slaan flink in. Ook geen ovrbodige luxe, want het is niet altijd eenvoudig om in kopen te doen in Afrika. Via Joe maken we een afspraak voor morgenochtend om onze auto te laten servicen. Hij heeft een goed adres en daar maken we graag gebruik van. Ik (Janita) ga die middag nog langs bij Gambiaanse vrienden, die ik van eerdere reizen ken. Ze zij allemaal erg verrast, vragen volop naar Linda en de rest van de familie en vinden het geweldig dat wij een reis door Afrika gaan maken. Omdat ik (Janita) al eerder in Senegal en Gambia ben geweest voelt dit toch een beetje als thuis en is het helemaal leuk om oude bekenden op te zoeken. 's Avonds brengen we op de camping door en zakken we door met Paula en Erwin. Erwin blijkt bij Derks Stedebouw in Houten te hebben gewerkt, dus dat is natuurlijk een erg grappig toeval aangezien ik al zijn ex-collega's ken.

22 december 2004, Sukuta Camping
Vandaag is het auto service dag en internet dag. 's Middags hebben we allebei genoeg van al het geregel en nemen een duik in de Gambiaanse zee. Heerlijk water, heerlijk strand en even relaxen. Het is toch altijd een hele tour om zaken te regelen in Afrika en het is onmogelijk om dat snel te doen. Snel willen in Afrika werkt voornamelijk tegen je. Maar al met al mogen we niet klagen, want hier in Gambia gaat alles nog behoorlijk vlot. Die middag besluiten we om de volgende dag te vertrekken richting zuidelijk Senegal. We hadden nog wel langer in Gambia willen blijven, maar realiseren ons ook dat we nog een hele tocht voor ons hebben richting Mali, Burkina Faso, Ghana...

23 december 2004, Vertrek richting zuidelijk Senegal
Met weemoed in mijn hart vertrekken we van Sukuta Camping en uit Gambia. Het blijkt een leuk land, de camping is super, en het is heerlijk om Engels te kunnen spreken. Maar de rest van Afrika wacht op ons en dat is een erg prettige troost. We rijden richting het zuiden, met plan om ten zuiden van Brikama de grens over te steken. Dan missen we de juiste afslag en voor we het weten zitten we ten zuiden van de Gambia rivier op een weg die steeds slechter wordt. We besluiten een stuk door te rijden en daar de grens over te steken. Bij aankomst blijkt dit niet te kunnen. We kunnen kiezen uit doorrijden tot Soma via een zeer slechte weg of terug en dan via Darsilami de grens over. We kiezen voor het laatste. De weg tot de grens is vol potholes, maar de grensovergangen gaan soepel en tot onze verrassing hoeven we zelfs niets te betalen. En voor we het weten staan we weer in Senegal.

Gambia was kort maar krachtig, maar heerlijk om er even te zijn.

Terug naar overzichtspagina reports