Reports Namibië 1 Juli/Augustus 2005

20 tot 23 juli 2005, Windhoek
South African Airways zet ons af in Windhoek en we staan weer op Afrikaanse bodem. Het voelt goed en oh zo vertrouwd. We gaan met een taxi-busje richting de Roof of Africa, waar onze auto netjes op ons staat te wachten. Sleutel om en de auto start meteen. We rijden naar de Toyota garage voor de grote service beurt. Bij de garage hadden ze ons een dag eerder verwacht, maar hoe dan ook wordt de auto de werkplaats in gereden. Wij gaan richting de Chameleon Packpackers Lodge, waar we voor de komende drie nachten een kamer hebben gereserveerd. Goed idee, want alles zit vol. Namibie is duidelijk erg geliefd bij toeristen, die klaar zijn om de extremen van Namibië te ontdekken.
We vullen onze dagen in Windhoek met een beetje rond shoppen, eten bij leuke restaurants (Joe Beers is een echte aanrader) en aandacht besteden aan onze auto. De auto wordt geheel geserviced en er worden een aantal onderdelen vervangen. Vrijdagmiddag rijden wij om 6 uur 's avonds als laatste de garage uit, met een weer super rijdende auto.
Windhoek is een aardige stad en lijkt totaal niet op de (typisch) Afrikaanse steden die we tot nu toe hebben bezocht. Overal zijn de wegen geasfalteerd, alles is schoon, netjes en geordend. Je kan echt de Duitse invloeden merken.
We besluiten dat het tijd wordt Windhoek te verlaten en richting Daan Viljoen te gaan, een game parkje net buiten Windhoek.
Zaterdagochtend doen we boodschappen bij Pick & Pay, 1 van de grote supermarkten in Windhoek, en rijden vervolgens 20 km richting het westen.

23 en 24 juli 2005, Daan Viljoen
We vinden een plekje op de camping van het park, waar het niet echt druk is. Elke campingplaats is voorzien van stroom, licht, een barbeque, en er zijn douches met warm water. Wat een luxe vergeleken met de Afrikaanse landen die we tot nu toe hebben bezocht. Het kost hier wat (meer), maar dan heb je ook wat.... Naast ons staan Zuidafrikanen en later komt er een Nederlands gezin de campground op rijden met een gehuurde camper. Ze zien ons Nederlandse nummerplaat en komen meteen op ons af; of we echt helemaal met onze auto naar Namibië zijn gereden.
Die avond maken we onze eerste braai (barbeque) en gaan daarna gezellige bij het Nederlandse gezin wijn drinken. De volgende dag gaan we voor de 9 kilometer lange wandeltocht. Even afzien met alle heuvels op en af, maar erg mooi. We zien een kudde Wildebeesten, Gemsbokken, bambi hertjes, baboens en veel vogels. 's Middags komt er een Nederlands stel met hun dochter de campground op gereden. Ook zij herkennen onze Nederlandse nummerplaat. Die avond maken we na de barbeque een kampvuur en zitten met z'n allen rond het vuur. Gezellig, maar ook een goede manier om warm te blijven, want het is onwijs koud 's nachts. We maken dan ook dankbaar gebruik van de electrische deken die we hebben meegenomen (Super tip, Peter en Nicoline!!).

25 en 26 juli 2005, Sesriem en Sossusvlei
Maandagochtend halen we in Windhoek opnieuw boodschappen, aangezien we het barbequen helemaal leuk vinden. Dan rijden we via Rehoboth richting Sesriem. Na een prachtige trip via plaatsjes als Klein Aub en Rietoog komen we aan op de camping in Sesriem (410,- N$ incl.
de entree naar Sossusvlei voor 2 pers) (E24.29.21 S15.47.95). Ook hier is het (op de woestijnachtige camping) een gezellige boel. De volgende ochtend willen we, net als alle andere mensen op de camping, met zonsondergang op de hoogste duin van Namibië staan. Dus staan we om 4.45 uur op (jawel!). Je moet er wel wat voor over hebben om de zon op te zien komen en mooie fotootjes te kunnen maken bij Sossusvlei. Om 5.40 uur
staan we bij de poort en mogen we het woestijn park in. Dit is wel even wennen in Namibië. Alles is hier tot park gebombardeerd, inclusief hek en entreegeld. Het vrij woestijn gevoel zoals we dat bijvoorbeeld in Mauretanië hebben meegemaakt, missen we hier. Maar de pracht van het rode duinlandschap maakt een hoop goed. We moeten hard rijden willen we voor de zonsopgang bij Sossusvlei zijn.
Even doorrijden denken we. Zo ook bij de laatste 5 kilometer waar het traject uit alleen maar zand bestaat. En dan gebeurt het..... (eigenlijk durfen we dit maar nauwelijks te schrijven....). We komen vast te zitten in het zand.... We proberen de auto eruit te rijden, maar de banden spinnen en we komen alleen maar vaster te zitten. We doen het nodige graaf en zand verplaats werk, maar het wil niet lukken. Hebben we reeds de meest heftige landen, zoals Angola en de Congo's achter de rug, komen we vast te zitten bij Sossusvlei. Als een lokale gids (met toeristen) stopt om ons te helpen, blijkt dat we zijn vergeten om de auto in de 4wd te zetten. Klein foutje. De auto rijdt nu wel direct het zand uit en gelukkig zijn we maar een half uurtje "te laat". De klim en het uitzicht op de duin zijn geweldig. We blijven een tijdje genieten op de duin (waar we voor de verandering een Nederlands stel ontmoeten) en als we terug zijn bij de auto doen we op ons gemakje nog een ontbijtje.

26 tot 27 juli 2005, Solitaire
Vanuit Sossusvlei rijden we op ons gemakje richting Solitaire (S23.53.620 E16.00.361), een benzinestation in de vlakke woestijn (ook bekend van 1 van de boeken van Ton van der Lee). Natuurlijk gaan we voor de heerlijke appeltaart en het vers gebakken brood. Omdat we het wel welletjes vinden voor vandaag, besluiten we hier op de camping te blijven staan (50,- N$ p.p). Een erg goed idee, want we genieten van de plek, nemen een duik in het zwembad, zien een prachtige zonsondergang en doen
voor de verandering vlees op de barbeque.

28 tot 30 juli 2005, Walvis Bay en Swakopmund
We rijden door een grote hete zandvlakte, die af en toe wordt afgewisseld door kale bergen, richting de zee. Dan staan we in Walvisbay, een aardig havenstadje waar we een lunch doen aan de Lagoon. De hele baai zit vol met flamingoos; een prachtig gezicht. We informeren naar een kanotocht, tussen zeehonden en dolfijnen door (bij Eco Marine), maar hier blijken geen mogelijkheden te zijn. Jammer dan.
Op naar Swakopmund. Omdat ons een camping aan zee te koud en vochtig lijkt (het is behoorlijk fris, ondanks de felle zon), gaan we naar de Desert Sky Backpackers Lodge (S22.40.885 E14.31.683). Goede keus, want het is er gezellig en het ligt midden in het stadje. Hier kamperen we een paar dagen op het binnenterreintje, terwijl we wat shoppen, lunchen en internetten in Swakopmund. Een stadje,
dat Duitser is dan Duits en waar voornamelijk Duits wordt gesproken. Heel apart in Afrika, zo in de middle off nowhere.

30 juli tot 1 augustus 2005, Hentiesbaai, Twijfelfontein, Sesfontein en Puros
We doen weer eens boodschappen, pinnen geld en gaan richting het noorden. Een stuk landinwaarts vanaf Hentiesbaai doen we een bushcamp. We staan midden in de woestijnvlakte en het wordt 's avonds toch fris. Gelukkig helpt het kampvuur ons om warm te blijven en we duiken gewoon vroeg (20 uur) ons bed in. De volgende dag vervolgen we onze weg richting Uis, via de C35. Dan rijden we via de D2612 richting Twijfelfontein. Een erg mooie route en we zien onze eerste giraffe. We vinden alleen de lodge bij Twijfelfontein erg mooi, en de omgeving. We maken dan ook een super mooie bushcamp vlak na de weg naar Twijfelfontein (S20.30.865 E014.22.884). De volgende dag rijden we naar Sesfontein. Een klein plaatsje met wat hutjes en een winkel waar niets te koop is. Wel grappig, want dit doet ons natuurlijk weer denken aan West - en Centraal-Afrika. We rijden via een prachtige route (4 WD is een must) naar Puros.

1 tot 4 augustus 2005, Puros, route via Otjiu naar Opuwo
We blijven twee nachten op de camping bij Puros (S18.44.006, E012.56.515). Een erg leuke camping aan een (bij ons droge) rivier, waar de toiletten en douches in de boom zijn gebouwd. We bezoeken een nabij gelegen Himba camp samen met een medewerker van de camping. De omgeving is wijds, droog en overal springbokken. 's Nachts horen de olifanten door het kamp lopen.... Er schijnen ook veel giraffes te zijn, maar wij hebben ze niet gezien. Via de noordelijke route via Orupembe en Otjiu rijden we naar Opuwo. Een erg afgelegen route, met weinig verkeer en af en toe een Himba dorpje. Opuwa bestaat uit veel stof, overal rondlopende Himba's (altijd leuk) en er zijn veel supermarkten. Er is zelfs een ATM, waar we kunnen pinnen. We kijken rond, doen inkopen (vlees op de braai blijft populair) en overnachten bij Opuwo Ovahimba camping (S18,02,830, E13,49,28) (60,- N$ p.p). De camping is net als de omgeving erg stoffig, douches zijn koud en de toiletten zijn kapot.. Ja, we zijn in Afrika...

4 tot 6 augustus 2005, Epupa Watervallen
Vanuit Opuwo rijden we, via Okongwati, richting Epupa watervallen. Een prachtige route met veel Himba's en hun vee. De watervallen en de rivier bij Epupa zijn super. Vanuit de droge woestijn kom je opeens in een paradijs, met veel palmbomen en blauw water. We kamperen twee nachten bij Public camping (S17.00.126, E013.14.691) direct aan de rivier (50,- N$ p.p.), maken een mooie wandeling langs de rivier, met gids Ratel (erg goed, vertelt veel), zien grote krokodillen en zwemmen bij de watervallen. Wat is het leven toch mooi... De ochtend van vertrek bezoeken we een Himba dorpje, in ruil voor maismeel en suiker. Een erg leuke dorp, met gastvrije vrouwen.

6 tot 7 augustus 2005, Hobatere Logde (ten westen van Etosha)
We rijden via de C41 en de C35 richting Kamanjab. 70 km voor Kamanjab ligt de prachtige Hobatere Campsite, dat boven op een klif ligt. Vanaf deze klif zie je allerlei beestjes drinken bij een waterpoel. We zien een kudde giraffes, zebra's en veel gemsbokken. Ook weer een super plek, met ook nog warme douches (S19.19.020, E014.28.172). Kamperen in Namibië is echt geen straf.

7 tot 11 augustus 2005, Outjo en Ethosha Park
Aangezien onze gasfles leeg blijkt te zijn, besluiten we naar Outjo te gaan om hier hopelijk bij te vullen. Onderweg naar Outjo maken we een stop bij Otjititongwe Cheetah farm (S19.40.027, E015.03.144). Jammer genoeg zijn er geen mogelijkheden om de cheetah's in hun park te zien, of we moeten een nacht blijven. We twijfelen, het is nog vroeg in de ochtend en de eigenaar niet zo enthousiast dat we we er zijn (misschien omdat het zondag is). En rijden uiteindelijk verder. Op zondag is in Namibië alles dicht, zo ook in Outjo. We kamperen bij Ombinda lodge, met zwembad!! (50,- N$ p.p.) (S20.07.208, E016.09.495). De volgende ochtend gaan we op zoek naar gas. Gemakkelijk gevonden, maar vanwege de (europese) fitting kan de fles niet worden gevuld. Er zit niets anders op, we zullen op (hout)vuur moeten koken. OUtjo is een klein leuk stadje (met asfalt), met een internet cafe en een Duitse bakker. We zijn klaar om naar Ethosha Park te gaan. Nog 100 km te gaan en dan gaan we eindelijk heel veel beestjes kijken.
Na binnenkomst (80,- N$ p.p en 240,- N$ per nacht voor de camping) zien we meteen een grote groep zebra's en een giraffe. En als we bij de poel van het eerste kamp Okaukuejo aankomen zien we olifanten en een neushoorn. Niet slecht voor ons eerste uur. We blijven drie nachten in Ethosha, bij ieder kamp een nacht en zien van allerlei beestjes en vogels. Het is erg mooi en het is leuk dat de beesten vaak van dicht bij te zien zijn (vanuit de auto of bij de waterholes in de kampen). We ontmoeten een Nederlands
stel uit Den Haag, Linda en Nico, en hebben leuke borrel - en kletsavonden met ze. Etosha was bijzonder.

11 augustus 2005, Tsumeb
Vanuit Etosha rijden we naar Tsumeb. Een mooi stadje, met veel bomen, groen, mineraal mijnen en een onwijs goede slager met veel wild vlees!!!! We komen bij de plaatstelijke gas refill en zij gaan een fitting bestellen, zodat onze fles gevuld kan worden. Het is even doorzetten in Afrika als je iets nodig hebt, maar vroeg of laat komt er een oplossing. We kamperen twee nachten bij Mousbird Backpackers lodge, waar
het erg gezellig is en een huiskamer aanwezig is voor het thuisgevoel (50,- N$ p.p) (S19.14.817, E017.43.061). Blijkt de eigenaar ook nog van Queen te houden, wat Aarnout natuurlijk niet erg vind. Het hoogtepunt van het verblijf is dat we na het zetten van de geleende val, de muis in de auto vangen. We vermaken ons in Tsumeb, het is echt zo'n dorp, waar iedereen elkaar kent en mensen onwijs aardig zijn. Het is ook erg leuk dat het Afrikaans zo op het Nederlands lijkt, en wij vaak Nederlands spreken tegen de Namibiërs en zei Afrikaans met ons. We voelen ons aardig thuis.

Wordt vervolgd (met onze avonturen in de Caprivi en Victoria Waterfalls).

Terug naar overzichtspagina reports