Reports Senegal 2, December 2004

23 december 2004, Zinguinchor, Casamance
De Casamance is prachtig. Het is groen. We zien veel verschillende vogels. We zien rijst - en graanvelden, waarin Afrikaanse vrouwen staan te werken. Overal fruit en groente langs de weg en - ook niet onbelangrijk - mooi asfalt op de weg naar Zinguinchor. We brengen de nacht door bij een Village Campement, Auberge Aw-Bay waar we onze tent mogen opzetten op de binnenplaats. Een niets bijzonders plaats, maar in een mooie omgegeving en prima voor een nacht.

24 december 2004, van Zinguinchor naar Tambacounda
De volgende dag vertrekken we richting het oosten. Het is de dag voor kerst, maar daar merken we niet zoveel van. De meeste mensen zijn moslim en daarom wordt er weinig gedaan aan kerst. We besluiten te kijken hoe ver we komen die dag. De weg van Ziguinchor naar Kolda is slecht, maar uiteindelijk wel te doen. Omdat we weten dat Stefan met de Zündapp brommer en de fietsende Nederlanders in Tambacounda hebben afgesproken die (kerst)avond besluiten we toch door te rijden, nadat we Kolda zijn gepasseerd. De weg is OK, maar al met al toch een lange rit en om acht uur 's avonds staan we vermoeid in Tambacounda. Bij aankomst in Chez Desert, een soort auberge bij een Senegalese familie, blijken onze landgenoten ergens te zijn gaan eten. Wij schrikken een beetje van de primitieve omstandigheden van Chez Desert. En verwend als we zijn (het is immers kerst... :-)) gaan we een hotel zoeken. Dit blijkt ook nog niet eenvoudig te zijn, want het zit of vol, of er is een feest met veel lawaai (en wij zijn te moe voor een feest) of het stinkt. We eten iets en vinden een mooi hotel voor veel te veel geld. Maar het maakt niet meer uit, want we willen alleen nog maar slapen.

25 december 2004, Van Tambacounda naar Kidira, de Malinese grens
Na een heerlijke nacht op een goed bed in de airconditioning, nemen we een duik in het zwembad van hotel Oriental (....). Niets mis mee. Na het ontbijt pakken we in, gooien onze laatste CFA's in de
tank en gaan richting Mali. De weg naar Kidira is strak geasfalteerd en om 12 uur staan we bij de eerste douanepost. Dit blijkt niet de juiste te zijn en we worden het stadje ingestuurd om onze stempels voor de Senegalese formaliteiten op te halen. Na wat zoekwerk blijkt het kantoor voor de paspoorten vlakbij het treinstation te zijn. Na deze stempel gaan we op zoek naar het kantoor voor de Carnet de Passage.
Dit is weer buiten het stadje. Lang leve de bureaucratie in Afrika. Dan steken we de Senegal rivier over, de natuurlijke grens tussen Senegal en Mali. Boem!!...., het asfalt houdt op, de armoede en het stof komen je tegemoet en we staan in een andere wereld. We zijn in Mali!!!

Senegal is een prachtig land. Door de kustlijn kun je - net als in Gambia - genieten van de zee en de stranden, terwijl het toch volop Afrika is. De faciliteiten zijn redelijk goed en de soort armoede die er is, is niet extreem. Iedereen heeft te eten en de meeste kinderen gaan naar school. De mensen zijn vriendelijk en vrolijk. En de vrouwen zijn vaak mooi en kleurrijk gekleed. Foto's maken is vaak moeilijk, omdat de mensen dat niet willen.

Terug naar overzichtspagina reports